قصه های غم و بی قراری , باز اشك و محن،گریه زاری

قصه ی غصه های درونم , ماجرای دل پر ز خونم

در پی گریه های شبانه , می خورد بر تنم تازیانه

نیست در شهرمان رادمردی , اهل عشق و صفا اهل دردی

عده ای غرق فقر و نداری , عده ای مرد از دین فراری

دیگر اینجا كسی با خدا نیست , در خیابان و كوچه حیا نیست

غیرت از شهر ما رخت بسته , حرمت ناخدایان شكسته

عده ای در نوا و خروشند , دین خود را به زر می فروشند

چهره ها را بین در نقاب است , عقلشان در پی یك سراب است

سینه خسته مان پر ز آه است , دم زدن از خدا هم گناه است

گوییا عصر هوش و نبوغ است , این همه ادعا ها دروغ است

بخت بر ما اگر رو نماید , گیرم این جمعه آقا بیاید

شك ندارم كسی منتظر نیست , منتظر چشم كس سوی درنیست

غرق نجوا كه شادی تمام است , این چه وقت ظهور امام است

ادعا می كنیم او ولی نیست , او ز نسل و تبار علی نیست

هر كس در پی یك بهانه , می دود با بهانه به خانه

او بیاید ما همه كار داریم , یا كه نه ، خانه بیمار داریم

او بیاید همه نا توانیم , منكر صاحب زمانیم

از ظهور ولی می خروشیم , زود او را به زر می فروشیم

او بیاید دلش بی شكیب است , بین ما شیعیان هم غریب است

گرد غم كی ز رویش ربودیم , یار خوبی برایش نبودیم

او بیاید غریب است و تنها , باز یك كوفه ، چاه است و مولا

نه همان به كه غایب بماند , او نمازش فردا بخواند